اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان ایلام فصلنامه علمی فرهنگ ایلام 2676-5942 26 ‍‍پاییز و زمستان 404 2026 02 20 A Critical Discourse Analysis of the Representation of Suicide in the Political Discourses of the Governments of the Islamic Republic of Iran (Case Study: Ilam Province) تحلیل گفتمان انتقادی بازنمایی خودکشی در گفتمان‌های سیاسی دولت‌های جمهوری اسلامی ایران (مطالعۀ موردی: استان ایلام) 47 64 243873 10.22034/farhang.2026.549216.1798 FA حمزه ویسی . دانشجوی دکتری، گروه جامعه شناسی سیاسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. 0009-0006-6621-9146 طهمورث شیری دانشیار، گروه جامعه شناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران 0000-0003-0810-8043 علی جعفری استادیار، گروه مشارکت ها و ارتباطات، پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش، سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی، تهران، ایران. 0000-0001-9296-5077 Journal Article 2025 09 26 <strong>Background and Objective:</strong> The phenomenon of suicide in Ilam Province, as one of the underprivileged and war-affected regions of Iran, has reached a critical level in recent decades. Although numerous studies have examined the psychological, social, and cultural factors of suicide in this province, the analysis of how it is represented in official political discourses has been neglected. The present study aims to conduct a critical discourse analysis of the representation of suicide across different governments of the Islamic Republic of Iran, with a focus on Ilam Province.<br><strong>Methodology:</strong> In this study, data were inductively extracted from official texts, documents, and narratives and organized through a three-stage coding process (open, axial, and selective coding). The research population comprised official, media, and governmental documents of the Islamic Republic of Iran from 1989 to 2024. Purposive sampling was employed, and the data were analyzed using Fairclough’s three-level framework for critical discourse analysis (description, interpretation, explanation).<br><strong>Findings:</strong> The findings revealed that each government, based on the central signifier of its discourse, produced a distinct discursive constellation regarding suicide, including denial (Constructionist government), limited taboo-breaking (Reformist government), moralization (Justice government), limited acknowledgment (Moderate government), and securitization (Resistance government). Analysis of provincial data from Ilam indicates that the absence of mental health policies, economic failure, cultural pressures, and lived experiences of war interact with these political representations.<br><strong>Conclusion:</strong> This study demonstrates that suicide is not merely a psychological or statistical phenomenon, but a discursive construct produced and naturalized through the official language of governments, highlighting the necessity for a critical rethinking of policy-making.<br><br><br> <span lang="FA">پدیدۀ خودکشی در استان ایلام، به عنوان یکی از مناطق محروم و متأثر از جنگ تحمیلی در کشور، در دهه‌های اخیر به یک معضل اجتماعی حاد تبدیل شده است. اگرچه مطالعات متعددی به بررسی عوامل روان‌شناختی، اجتماعی و فرهنگی این پدیده در استان ایلام پرداخته‌اند؛ اما تحلیل چگونگی بازنمایی آن در گفتمان‌های رسمی سیاسی مغفول مانده است. هدف از انجام پژوهش حاضر، تحلیل گفتمان انتقادی بازنمایی خودکشی در دولت‌های مختلف جمهوری اسلامی ایران (با تمرکز بر استان ایلام) بوده است. داده‌های این پژوهش به صورت استقرایی از میان متون، اسناد و روایت‌های رسمیِ منتخب استخراج و در قالب کدگذاری سه‌مرحله‌ای سامان‌دهی شدند. جامعۀ مورد مطالعه شامل متون رسمی، رسانه‌ای و اسناد دولت‌های جمهوری اسلامی ایران از سال ۱۳۶۸ تا ۱۴۰۳ است. نمونه‌گیری به صورت هدفمند انجام شد و برای تحلیل داده‌ها از چارچوب سه‌سطحی تحلیل گفتمان انتقادی فرکلاف (توصیف، تفسیر، تبیین) استفاده گردید. یافته‌ها نشان داد که هر یک از دولت‌ها بر اساس دال مرکزی گفتمان خود، منظومۀ گفتمانی متفاوتی از خودکشی را تولید کرده‌اند؛ از جمله: انکار (سازندگی)، تابوشکنی محدود (اصلاحات)، اخلاقی‌سازی (عدالت)، اذعان محدود (اعتدال) و امنیتی‌سازی (مقاومت). تحلیل داده‌های مربوط به استان ایلام نشان می‌دهد که فقدان سیاست‌گذاری مؤثر در حوزۀ سلامت روان، نابرابری‌های اقتصادی، فشارهای فرهنگی و تجربۀ زیستۀ جنگ، با این بازنمایی‌های سیاسی پیوند دارند. این پژوهش نشان می‌دهد که خودکشی صرفاً پدیده‌ای روان‌شناختی یا آماری نیست؛ بلکه یک برساخت گفتمانی است که از طریق زبان رسمی دولت‌ها تولید و طبیعی‌سازی می‌شود و این امر ضرورت بازنگری در سیاست‌گذاری در این حوزه را برجسته می‌کند.</span> https://www.farhangeilam.ir/article_243873_c4206860701255bd18d485f29fbccfd3.pdf