اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان ایلام فصلنامه علمی فرهنگ ایلام 2676-5942 22 70.71 2021 08 23 Irony in Safarbeigi's quatrains طنز در رباعیات جلیل صفربیگی 117 147 141438 10.22034/farhang.2021.141438 FA علی حسن سهراب نژاد - ادبیات استادیار زبان وادبیات فارسی گروه ادبیات و زبان های خارجی دانشگاه پیام نور نسرین کارزانی کارشناس ارشد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه پیام نور Journal Article 2021 12 08 Jalil-e-Safarbeigi is an active and capable Ilami poet who is mostly known as a modernist and creative poet for Iranian contemporary literary figures with quatrains and has been able to communicate well with his adressees in this format. One of the important aspects and characteristics of Safarbeigi's poetry is the use of irony. Any study of his irony will provide the reader with necessary and valuable data. The importance of zero-sum humor is not only in its humorous aspect, but also it includes many social events.<br />In this article, in order to study irony in his quatrains - ten collections - have been examined, satirical evidences have been extracted, and they have been categorized and analyzed thematically. The findings indicate that there are 34 cases of social satire, 32 cases of personal satire, 19 cases of religious satire and 20 cases of philosophical satire in zero-verse quatrains, and this clearly indicates the poet's special attention to social satire (poverty, suicide, apathy). He has been able to use humor as an artistic technique to express his artistic and social goals, and he has used every opportunity to create humor and humorous and sometimes biting ironies. جلیل صفربیگی شاعر فعال و توانای ایلامی است. او بیشتر با رباعی<strong>‌</strong>سرایی به عنوان شاعری نوگرا و خلاق برای اهل ادب امروز شناخته شده و به خوبی توانسته است در این قالب با مخاطبان خویش ارتباط برقرار کند. یکی از جنبه‌های مهم و از شاخصه‌های شعر صفربیگی، به<strong>‌</strong>کارگیری طنز است. هرگونه بررسی و کند­و­کاو در طنز او، داده‌هایی ضروری و ارزشمند را در اختیار خواننده قرار خواهد داد. در این مقاله با هدف بررسی طنز در رباعیات صفربیگی، شواهد طنز در تمام رباعیات ایشان (10 مجموعه)، استخراج و از لحاظ مضمونی و ادبی، طبقه‌بندی و تحلیل شد. روش گردآوری اطلاعات، کتابخانه‌ای و شیوۀ انجام پژوهش، توصیفی- تحلیلی بود. سؤال کلی پژوهش نیز این بود که بازنمود طنز در رباعیات صفربیگی چگونه است؟ یافته­ها حاکی از آن است که در رباعیات صفربیگی 34 مورد طنز اجتماعی، 32 مورد طنز شخصی، 19 مورد طنز مذهبی و 20 مورد طنز فلسفی وجود دارد و این  به طور صریح بیانگر توجه خاص شاعر به طنز اجتماعی (فقر، خودکشی، بی‌عاطفگی و ...) است. او به خوبی توانسته طنز را به مثابه شگردی هنری برای بیان مقاصد هنری و اجتماعی خود به کار گیرد و از هر فرصتی برای آفرینش طنز و گوشه و کنایه‌های مطایبه­آمیز و گاه نیش‌دار استفاده کند. https://www.farhangeilam.ir/article_141438_e5445df8b752b376c653d2ece73c845f.pdf